Wydział Zamiejscowy w Chorzowie

Ostatnie lata to prawdziwa rewolucja w sposobie myślenia i działania konsumentów. Nowoczesny potencjalny klient
pierwsze kroki w poszukiwaniu informacji kieruje do sieci i zwykle na niej poprzestaje. Prasa drukowana, radio, telewizja
czy też inne formy reklamy (np. telemarketing, billboardy, ulotki) stopniowo wychodzą z mody i przegrywają walkę
z globalną siecią. Przyczyn takiego stanu rzeczy jest wiele, ale do najważniejszych zalet internetu bez wątpienia można
zaliczyć łatwość dostępu do informacji, możliwość porównania informacji z kilku źródeł w krótkim czasie oraz szybkość
dostępu do informacji i brak granic. Przekaz wpuszczony do sieci jest tak samo dostępny z Katowic czy z Nowego Jorku
i można do niego dotrzeć na wiele różnych sposobów.
Wielu z nas pamięta, że jeszcze kilka lub kilkanaście lat temu, aby sprawdzić wyniki wyborów, trzeba było siedzieć
przed telewizorem albo kupić gazetę. Dzisiaj wystarczy włączyć komputer, otworzyć przeglądarkę i skorzystać
z wyszukiwarki Google. Po chwili można uzyskać dostęp do tego, co nas nurtowało. Bez problemu możemy porównać
znalezione dane z tymi sprzed kilku lat albo na bieżąco śledzić opinie ludzi i na tej podstawie wyciągać wnioski.
W niedalekiej przeszłości na obszerniejsze komentarze trzeba było czekać do pojawienia się nowego wydania gazety
codziennej, która ukazywała się zwykle następnego dnia.
Dzisiaj to internet jest dominującym źródłem informacji, to internet kreuje i kształtuje popyt na usługi, programy
polityczne czy konkretne produkty. Potęgę sieci docenił zarówno biznes, jak i świat polityki. Jeden i drugi tak samo musi
zabiegać o klientów, którzy przywykli do tego, że mogą porównywać, sprawdzać, kupować i przebierać w różnych
ofertach, i robią to zza biurka w zaciszu swoich domów. W praktyce każdy, kto chce coś zaoferować reszcie, musi
w sposób aktywny i przemyślany działać w internecie, budować swój wizerunek i walczyć o klientów czy wyborców.
Ci, którzy tego nie zrozumieją albo nie uznają za dostatecznie ważne, przegrają walkę o konsumenta.
Niniejsza książka stanowi próbę pokazania Czytelnikowi, na czym polega budowa wizerunku w sieci, promocja własnej
marki oraz walka o klientów. W kolejnych rozdziałach posługiwaliśmy się licznymi przykładami ze świata biznesu, jak
i polityki. Wiedzę teoretyczną staraliśmy się uzupełnić o praktyczne przykłady. Omówiliśmy liczne narzędzia
i mechanizmy pomocne podczas budowy marki i promocji w sieci. Na kolejnych stronach znajdziesz informacje
o wyszukiwarkach sieciowych, pozycjonowaniu stron (SEO), marketingu internetowym, mediach społecznościowych
i innych formach przekazu dostępnych w sieci. Naszym celem jest pokazanie Ci, jak potężnym arsenałem dysponujesz
w walce o głosy czy klientów. Jednocześnie chcieliśmy pokazać, jak prawidłowo używać dostępnych narzędzi i jak nie
popełniać błędów.
Książka nie jest typowym teoretycznym podręcznikiem ani zbiorem praktycznych ćwiczeń. Szukaliśmy połączenia
pomiędzy jednym i drugim. Mamy nadzieję, że udało nam się znaleźć złoty środek. Jednak najlepszym potwierdzeniem
będą opinie, jakie otrzymamy od Czytelników. Dlatego jeżeli podczas lektury będziesz chciał się z nami podzielić
swoimi spostrzeżeniami lub uznasz, że coś wymaga dodatkowego wyjaśnienia, możesz to zrobić, pisząc bezpośrednio
do nas.

Bezsprzeczna popularność Internetu oraz wykorzystywanie go jako jednego
z podstawowych źródeł komunikacji jest zjawiskiem powszechnym. Mówi
się o tym, że media należy traktować jako czwartą władzę. Rozwijając tę myśl,
trzeba uznać, że social media są najszybszym, najskuteczniejszym i najgroźniejszym
nieformalnym narzędziem, jakie posiada władza. Do najważniejszych
zalet nowych mediów zaliczamy m.in. możliwość łatwej i szybkiej komunikacji
na linii organizacja – konsument. Norma komunikacji skraca dystans między
jedną i drugą stroną, co – poza licznymi korzyściami – wiąże się również z ryzykiem
pojawienia się problemów, które mogą prowadzić do wymiernych strat po
stronie organizacji.
Celem niniejszej książki jest zwrócenie uwagi na związek między nowymi mediami
a kryzysami, które dotykają organizacje. Autorzy najpierw podali definicję
i podział nowych mediów oraz mediów społecznościowych, a później przeanalizowali
popularność mediów społecznościowych przez pryzmat rynku polskiego
oraz zachowania użytkowników mediów społecznościowych.
Następnie skupili się na samym kryzysie. Punktem wyjścia była definicja kryzysu,
a następnie określenie cech charakterystycznych sytuacji kryzysowych.
Podsumowaniem części teoretycznej jest wskazanie, co powinien zawierać plan
działania w przypadku zaistnienia kryzysu wewnątrz organizacji, oraz zaprezentowanie
rozwiązań umożliwiających likwidację jego skutków.
Kolejna część publikacji stanowi zdefiniowanie kryzysu upublicznionego w mediach
społecznościowych. Autorzy przedstawili typowy model przebiegu kryzysu
oraz najważniejsze przyczyny jego powstania.

Transformacja gospodarcza na Litwie, Łotwie i w Estonii rozpoczęła się w 1991 roku, a więc dwa lata później niż w Polsce. Jako republiki ZSRR, silnie skorelowane z radykalną, centralnie planowaną gospodarką radziecką, teoretycznie trudniej powinny przejść transformację, pomimo to tempo wzrostu gospodarczego było szybsze aniżeli w Polsce. Co więcej, państwa bałtyckie wkrótce zakwalifikowano do tzw. grupy tygrysów Bałtyku – krajów, których rozwój gospodarczy był najszybszy i stawiany był jako wzorcowy.

Inteligentne miasta (ang. smart cities) to miasta, które na swym obszarze wykorzystują kreatywność mieszkańców, skutecznie funkcjonujące instytucje, rozwiniętą infrastrukturę komunikacyjno-informatyczną oraz zdolność do innowacji, aby stać się inteligentnymi. De facto inwestycje w kapitał ludzki wraz ze wspieraniem zrównoważonego rozwoju, podniesieniem jakości życia z zaangażowaniem w partycypację społeczną, również wpływają na efektywną implementację innowacyjnych rozwiązań w administracji publicznej, których tematyka została podjęta w niniejszej publikacji celem nakreślenia potencjalnych dróg rozwoju i budowy nowoczesnych systemów miejskich. Należy mieć jednak na uwadze fakt, iż nie istnieje jeden wzorcowy, idealny model, mechanizm wiodący ku smart. Każde miasto powinno samodzielnie poszukiwać i określić własne metody lub wzorować się na już stosowanych rozwiązaniach, które zostały zaprezentowane w niniejszej pracy.
Postęp technologiczny początku XXI w. znacząco wpływa na funkcjonowanie i rozwój administracji publicznej, stawiając przed nią nowe zadania i cele, zmuszając niejednokrotnie do zmian organizacyjnych i do poszukiwań nowych form działania oraz zarządzania tkanką miejską. Monogra􀏐ia przedstawia problematykę zarządzania inteligentnym miastem (ang. smart city) w kontekście pojawiających się innowacji i nowych technologii w odniesieniu do funkcjonowania administracji publicznej. Niniejsza publikacja to swoisty przewodnik dla osób zainteresowanych smart cities, która zawiera zarys tematyki dotyczącej innowacyjnych mechanizmów i instrumentów możliwych do wykorzystania w zarządzaniu miastem, różne modele wprowadzenia koncepcji smart city, sposoby projektowania miasta i jego interakcji, w tym partycypacyjny model budowy inteligentnego miasta oraz trendy i zjawiska występujące w kontekście inteligentnych miast.
Smart city wymaga interdyscyplinarnego podejścia oraz zaangażowania wszelkich interesariuszy (podmioty publiczne, instytucje, mieszkańcy itp.) do współpracy w kreowaniu i rozwijaniu miasta. Interakcje w mieście są ważne nie tylko ze względu na projektowanie miasta. Ponadto jego rozwijanie nie jest tylko zadaniem administracji samorządowej, ale także wszystkich mieszkańców. Instytucje potrzebują międzysektorowych ram i kreatywnego spojrzenia we współpracy. Produkt stworzony przez jednych służy drugim.
8 Wstęp
Tworzenie miast bardziej przyjaznych do życia jest początkiem koncentrowania się na ludzkiej, humanistycznej perspektywie miasta. Dzielenie się jest czymś więcej niż tylko komercyjną wymianą dóbr na rynku, ponieważ współpracujące z mieszkańcami miasto stwarza nowe warunki do wspólnego rozwoju1. Nie istnieje jedno rozwiązanie, receptura, według której miasto ma szansę stać się inteligentnym, ale nie jest to możliwe bez zaangażowania się w ten proces jego mieszkańców. Inteligentne miasto to nowoczesne i często nowatorskie rozwiązania, mechanizmy i modele działania w obszarach administracji publicznej – autorzy żywią nadzieję na ich przybliżenie czytelnikom i oswojenie z terminologią w obszarze smart city. Opracowanie to stanowi próbę zebrania i uporządkowania rozwiązań towarzyszących budowie inteligentnego miasta, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt złożoności problematyki smart cities.
Polska administracja publiczna w ostatnich latach zaczęła stawiać pierwsze kroki w kierunku budowy miast inteligentnych. Smart city to koncepcja zawierająca wielopoziomowy potencjał tworzenia wartości współpracy, za którym kryje się złożoność tych procesów, zwłaszcza dla administracji partycypacyjnej. Miasta są postrzegane jako główny czynnik zmian, aktywnie stawiający czoła wyzwaniom cywilizacyjnym. Ze względu na wieloaspektowy charakter procesów społeczno-gospodarczych i urbanizacyjnych zachodzących w przestrzeni miasta konieczne jest interdyscyplinarne i holistyczne spojrzenie na kwestie związane z zarządzaniem smart cities jako źródłami innowacji. Smart city to siła napędowa rozwoju i jednocześnie innowacyjna koncepcja zarządzania miastem oraz jego ekosystemem. Smart city to również miasto dedykowane nowej generacji innowatorów, przede wszystkim innowatorów społecznych, którzy będą działać na rzecz zwalczania ubóstwa i przestępczości w mieście, niwelowania nierówności społecznych czy ochrony środowiska i poprawy jakości życia w przestrzeni miejskiej.

the first article (page: 21-33)

The paper describes the evolution of the European Union’s and Poland’s innovation policy and the role it plays as a driver of economic growth in the context of smart specializations. Being an object of policymaking at the national level, innovation policy represents an element of overall economic policy pursued by a state. It is reflected in providing support to innovative businesses by developing and deploying relevant and effective policy instruments.
At the same time, innovation policy attempts to stimulate innovative efforts as important contributors to economic growth.

the second article (page: 197-209):

The problem of the article is an attempt to answer the question of what is the
definition of poor people innovations, what characterizes it and what processes accompany them. Finding a response to this research goal will help receive knowledge about meaning of the innovation in the face of the challenges of globalization, technology, and current 21st century problems, especially in the markets affected by poverty. This article explores how multinational corporations are committed to their business and how to direct their products and services to the BoP market. This paper also drew attention to the issue of developing the capacity to co-create business concepts and models with the poor people.

Energy issues constitute the core of the political and economic relations between Russian Federation and the states on the east rim of the EU. These relations are frequently governed by Moscow’s own interests in promoting its domestic energy companies, Gazprom in particular. In addition, Kremlin makes efforts to ensure that the Soviet states remain in the Russia’s geopolitical sphere, often resorting to coercive energy policy resulting in political turmoil and international tensions. From the very beginning of his office as President, Vladimir Putin made it clear that he would use energy resources to regain Russia position on the international political agenda and to restore its influence over the former Soviet states. The gas disputes between Russia and the Baltic States, as well as Ukraine and Belarus clearly indicate that Kremlin uses energy issues an a instrument to exert power and achieve both economic and political goals in its pursuit to achieve imperialistic ambitions. The authors make an attempt to present in the paper an analysis of selected energy related cases illustrating the complex Russia’s relations with the Baltic States, Ukraine and Belarus.

Zamiarem niniejszej pracy jest próba dokonania systematyzacji i opisania złożonej sytuacji politycznej, społecznej i gospodarczej w Rosji w procesie transformacji systemowej. Ponadto jej celem jest także ukazanie najważniejszych problemów oraz zmian jakie dokonują się w Rosji, a które niosą za sobą dalsze konsekwencje dla bezpieczeństwa i stabilizacji w regionie.
Aktualnie nie ma pracy, która stanowi swoistą kontaminację – podejmuje jednocześnie przedmiot przemian politycznych i gospodarczych jakie zachodziły na przestrzeni ostatnich 20 lat w Federacji Rosyjskiej.
Dwudziestolecie rozpadu ZSRR stanowi dodatkowy powód uporządkowania i dokonania podsumowania zmian jakie zaszły w polityce wewnętrznej oraz gospodarce Federacji Rosyjskiej. Dwadzieścia lat daje możliwość podjęcia próby opisu przebiegu i bilansu transformacji systemowej. Dodatkowo możliwe jest wpisanie rosyjskiej transformacji w przebieg tendencji globalnych, tak w zakresie występujących zbieżności, jak również opisu jej autonomicznego charakteru.
Niniejsza publikacja posługuje się szeregiem dostępnych na polskim i zagranicznym rynku pozycji wydawniczych. Cytuje je wprost, aby podkreślić wkład poszczególnych autorów do dorobku polskiej nauki. Do grona osób szczególnie ważnych dla nas oraz przedmiotu pracy wpisuje się dorobek Ośrodka Studiów Wschodnich  im. Marka Karpia w Warszawie. Ta instytucja badawcza, działając od roku 1990, zajmuje się opracowywaniem analiz i studiów prognostycznych dotyczących sytuacji politycznej, społecznej i gospodarczej w sąsiadujących z Polską państwach oraz regionach bałtyckim, bałkańskim, kaukaskim oraz Azji Centralnej. Współpracuje z kilkudziesięcioma analitykami, wśród których należy wymienić takich renomowanych autorów i badaczy problematyki Rosji jak: Jadwiga Rogoża, Ewa Paszyc, Iwona Wiśniewska, Wojciech Konończuk, Maciej Falkowski i wielu innych. Do tych osób kierujemy szczególne słowa uznania i podziękowania. Nie sposób pominąć także dorobku naukowego polskich badaczy, m.in.:  Włodzimierza Marciniaka, Eugeniusza Zielińskiego, Rafała Lisiakiewicza, czy redaktorów i dziennikarzy takich tytułów, jak: TVN24, Wprost, Newsweek, Polityka, Money.pl.
Reasumując, zamiarem publikacji jest przedstawienie charakterystyki rosyjskiej transformacji systemowej, w tym wskazanie korelacji przemian politycznych i gospodarczych. Ukazanie aktualnych zmian, jakie zachodzą na terytorium Rosji, oraz wskazanie konsekwencji dla systemu politycznego i procesu transformacji.
Prezentowane założenia odwołują się do interdyscyplinarnej refleksji nad transformacją systemową, opisując jej wielowątkowość i wzajemne przenikanie się jej różnych płaszczyzn. Takie podejście zapewnia z jednej strony uniwersalność opisu i przeprowadzanych analiz zjawisk, z drugiej zaś umożliwia niezbędny poziom uszczegółowienia. Wyodrębnienie trzech głównych obszarów zmian jest zgodne ze spotykanym w literaturze naukowej ujęciem przedmiotowym.
Metody badawcze, jakie zostały zastosowane to: metoda systemowa oraz porównawcza – jako kluczowe. Ponadto: historyczna, decyzyjna, analizy dokumentów i publikacji.
Rozdział pierwszy definiuje proces demokratyzacji oraz określa jego znaczenie. Koncentruje się na trzeciej fali demokratyzacji. Przedstawia jej uwarunkowania i etapy.
Kolejne rozdziały charakteryzują najważniejsze problemy polityczne i społeczno-ekonomiczne ujęte w ramy czasowe wyznaczone kadencjami kolejnych prezydentów Federacji Rosyjskiej.
Rozdział drugi podejmuje problematykę polityczną i gospodarczą w okresie 1991-1999, czyli kadencję prezydenta Borysa Jelcyna. Zgodnie z nomenklaturą S. P. Huntingtona w rozdziale tym zostały opisane problemy kontekstu, przemiany oraz systemowe.
Rozdziały trzeci i czwarty skupiają uwagę na zmianach dokonywanych w gospodarce oraz w polityce wewnętrznej po elekcji prezydenta Władimira Putina. Rozdział trzeci koncentruje się na latach 2000-2004, a rozdział czwarty na okresie drugiej kadencji prezydenta Putina, czyli 2004-2008 r. Szczegółowo opisane zostały przedsięwzięcia i posunięcia jakich dokonał Putin w celu centralizacji i koncentracji władzy, w tym kroki(ach) jakie podjął w celu utrzymania władzy w latach kolejnych i powrotu doń po kadencji swojego następcy – Dmitrija Miedwiediewa. Prezentuje dość szczegółowo mechanizmy kampanii wyborczej w roku 1999 oraz 2004.
Rozdział piąty podejmuje problematykę „tandemu” władzy w Rosji. Przedstawia problemy i inicjatywy prezydenta Miedwiediewa w polityce wewnętrznej. Odnosi się do sytuacji gospodarczej -  reminiscencji kryzysu gospodarczego.
Rozdział szósty omawia wydarzenia ostatnich miesięcy w Rosji. Kampanie wyborcze: parlamentarną (2011 r.) oraz prezydencką (2012). Opisuje reformy zainicjowane przez prezydenta Władimira Putina. Usiłuje wreszcie dokonać ekstrapolacji, przedstawia trendy i prawdopodobne kierunki rozwoju.
Zakończenie jest rekapitulacją niniejszej pracy. Stanowi konstatację najważniejszych wniosków. Przedstawia także perspektywy dla procesu demokratyzacji.

Zamiarem niniejszej publikacji jest przedstawienie charakterystyki łotewskiej transformacji systemowej, w tym wskazanie korelacji przemian politycznych i gospodarczych. Ukazanie aktualnych zmian jakie zachodzą na terytorium Łotwy oraz wskazanie konsekwencji dla systemu politycznego i procesu transformacji.
Niezwykle ważny jest moment przeprowadzenia niniejszych badań i ich publikacji. Łotwa do niedawna uważana była za "tygrysa bałtyckiego", stawiana była za przykład krajom Europy Środkowej i Wschodniej, które transformowały swoje gospodarki. Transformacja systemowa na Litwie, Łotwie i w Estonii rozpoczęła się bowiem w 1991 roku, a więc dwa lata później niż w Polsce. Jako republiki ZSRR, silnie skorelowane z radykalną, centralnie planowaną gospodarką radziecką, teoretycznie trudniej powinny przejść transformację, pomimo to tempo wzrostu gospodarczego było szybsze aniżeli  w Polsce. Dzisiaj natomiast, w wyniku światowego kryzysu finansowego, który ujawnił się pod koniec roku 2008, Łotwa stanęła na skraju bankructwa. Jakie konsekwencje grożą Łotwie? Czy jest to moment odwrotu od trzeciej fali demokratyzacji? W chwili obecnej już widać bardzo poważne zmiany polityczne, po raz pierwszy od momentu odzyskania niepodległości przez Łotwę, merem Rygi został Rosjanin z Partii Zgody? Jakie będą dalsze zmiany i następstwa? Nasuwa się także pytanie czy kierunki, zakres i i głębokość transformacji gospodarki Łotwy były słuszne?
Projekt jest kontynuacją badań, które prowadzone są przeze mnie od sześciu lat, i których efektem było przygotowanie dysertacji doktorskiej. To nowatorskie przedsięwzięcie, którego celem jest także wzbogacenie polskiej politologii w powyższym zakresie. Jak dotąd nie ma wydawnictwa, które stanowi swoistą kontaminację – podejmuje przedmiot przemian politycznych i gospodarczych jakie zachodziły na przestrzeni fal demokratyzacji na Łotwie oraz które wskazywałoby na korelacje jakie zachodzą pomiędzy oboma rodzajami przemian. Problematyka państw nadbałtyckich jest tematem niszowym w polskiej publicystyce co podkreślają specjaliści tego przedmiotu. Niemniej jednak nie powinno się przemilczać, a tym bardziej lekceważyć bogatego dorobku naukowego polskich badaczy. Szczególnie dorobku specjalisty tego przedmiotu Profesora Jacka Zielińskiego, który koncentruje się na kwestiach związanych z rekonstrukcją i funkcjonowaniem instytucji ustrojowych Litwy, Łotwy i Estonii oraz na ich wieloaspektowych uwarunkowaniach w okresie drugiej niepodległości. Do grona osób szczególnie dla przedmiotu pracy ważnych wpisuje się także dorobek Profesora Stanisława Swadźby, który jest wynikiem badań nad systemami gospodarczymi, które Zakład Systemów Gospodarczych Katedry Ekonomii Akademii Ekonomicznej w Katowicach realizuje od 1997 roku.
Prezentowane w niniejszej publikacji założenia odwołują się do interdyscyplinarnej refleksji nad transformacją systemową, opisując jej wielowątkowość i wzajemne przenikanie się jej różnych płaszczyzn. Takie podejście zapewnia z jednej strony generalność opisu i przeprowadzanych analiz zjawisk, z drugiej zaś umożliwia niezbędny poziom uszczegółowienia. Wyodrębnienie głównych obszarów zmian jest zgodne ze spotykanym w literaturze naukowej ujęciem przedmiotowym.
Metody badawcze, jakie zostały zastosowane to: metoda systemowa oraz porównania – jako kluczowe, ponadto: historyczna, decyzyjna, analizy dokumentów i publikacji dotyczących niniejszego przedmiotu.
Rozdział pierwszy – teoretyczno–merytoryczny podejmuje charakterystykę państwa demokratycznego oraz systemu politycznego, definiuje proces demokratyzacji, Prezentuje przebieg pierwszej i drugiej fali oraz odwroty od nich, koncepcje przyczynowe i genezę. Koncentruje się także na trzeciej fali demokratyzacji. Przedstawia jej uwarunkowania, modele oraz etapy. Rozróżnia pojęcie transformacji, przemieszczenia i zastąpienia. Przedstawia zjawiska jakie zachodziły równolegle wraz z procesem demokratyzacji, podkreśla ich znaczenie.
Rozdział drugi skupia swą uwagę wokół charakteru systemu politycznego i gospodarczego
w dobie pierwszej fali demokratyzacji i odwrotu od doń. Przedstawia rozwiązania instytucjonalno-prawne okresu pierwszej fali, odwrotu oraz radziecki model systemu polityczno-gospodarczego. Przyczyny przesunięć systemowych i ich wynik. Punkt ten również podejmuje kwestie związane z powstaniem opozycji oraz opisuje wydarzenia zewnętrzne mające znaczenie dla jej działalności i dalszych konsekwencji dla systemu.
Rozdział trzeci stanowi „kolejne przesunięcie” w procesie demokratyzacji, obejmuje cezurę jaką jest okres trzeciej fali demokratyzacji. Opisuje procesy jakie wówczas zachodziły, ich znamiona oraz konsekwencje. Podejmuje przedmiot liberalizacji systemu, reform wewnątrz-systemowych lat 80, dynamikę przemian 1985-1991 – łotewski model „kroku za krokiem” ku powrotowi do demokracji oraz przemiany systemowe lat 90. Prezentuje szczegółowo każdy z etapów trzeciej fali.
Rozdział czwarty wskazuje na znaczenie zasady pluralizmu politycznego dla demokratyzacji, wyniki parlamentarne i ich wpływ na charakter systemu politycznego, podkreśla znaczenie procesu integracji z UE i NATO, jak również znaczenie specyficznej sytuacji jaka występuje na Łotwie – sprawę mniejszości narodowych.
Rozdział piąty podejmuje problematykę zagadnień ekonomicznych. We wstępie odnosi się do przedmiotu korelacji zachodzących pomiędzy procesem demokratyzacji a wprowadzeniem wolnego rynku. Opisuje główne koncepcje transformacji gospodarczej w krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Genezę i przyczyny transformacji gospodarczej na Łotwie, opisuje kluczowe przekształcenia systemu gospodarczego w okresie tranzycji, konsolidacji i dojrzewania. Omawia główne reformy systemu gospodarczego: prywatyzację, systemu podatkowego, emerytalną, sektora bankowego, rynku ubezpieczeń. Zmiany w charakterze prowadzonej polityce monetarnej i fiskalnej, przekształcenia i zmianę struktury gospodarczej, rynku pracy, wymiany handlowej. Prezentuje rezultaty prowadzonych przekształceń oraz perspektywy.
Zakończenie, jest rekapitulacją niniejszej pracy. Stanowi konstatację najważniejszych wniosków. Przedstawia także perspektywy dla procesu demokratyzacji – jest zderzeniem poglądów S. P. Huntingtona, F. Fukuyamy oraz A. Toofler’a.

First article:
W artykule skoncentroano się na zagadnieniach związanych ze smart city, czyli miastach stanowiących swoisty ekosystem innowacji. W niniejszej publikacji wskazano główne katalizatory powstawania inteligentnych miast, znaczenie klastrów, żywych laboratoriów oraz
miejskich hubów w procesie kształtowania się ekosystemów smart cities. W artykule poruszono konieczność interdyscyplinarnego i holistycznego spojrzenia na kwestię związaną z zarządzaniem
smart cities jako źródłami innowacji. W związku z tym, że nie istnieje jeden idealny model lub mechanizm wiodący ku smart, miasta powinny znaleźć swoją własną metodę lub wzorować się na już stosowanych rozwiązaniach, które zostały zaprezentowane w niniejszym artykule.

Second article:
Celem niniejszego artykułu jest prezentacja wyzwań stojących przed samorządami na drodze budowania inteligentnego miasta, a także przegląd dotychczasowych rozwiązań w administracji stanowiących często o jej innowacyjnym podejściu do komunikacji z mieszkańcami,
takich jak: crowdsourcing oraz crowdsensing, finansowanie społecznościowe, big data, Internet rzeczy czy ekonomia dzielenia. W artykule przedstawiono problematykę współczesnych miast
europejskich, politykę unijną wobec smart cities, możliwości finansowania inteligentnego miasta, a także poddano rozważaniom rolę samorządu w stosunku do smart cities oraz możliwości partycypacyjnego tworzenia inteligentnego miasta.

Celem artykułu jest analiza ryzyka związanego z inwestowaniem w tzw. nieruchomości obciążone, a więc ryzyka jakie związane jest z zakupem nieruchomości: wraz z lokatorami, ze służebnością przejazdu i przejścia lub przesyłu, z ukrytą wadą prawną, będącej zabytkiem, poprzez
licytację komorniczą oraz w związku ze zbyciem nieruchomości przez dłużnika.

Przedmiotem rozważań niniejszej publikacji jest kwestia transformacji społecznej i rozwoju gospodarczego, które dokonują się pod wpływem innowacji, jako czynnika determinującego te procesy. Artykuł ilustruje niektóre najbardziej charakterystyczne mechanizmy zmian na podstawie przeprowadzonych studiów literaturowych z zakresu objętego tematem niniejszej pracy. Opracowanie ma charakter teoretyczny podejmując próbę przybliżenia zagadnień dotyczących odporności społecznej, pułapki sztywności oraz pułapki społeczno-ekologicznej, twórczej destrukcji i związanej z nią dyfuzji innowacji, a także poddając analizie przełomowe innowacje oraz innowacje katalityczne.

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na dużą rolę kosztu historycznego w budowie systemu pomiarowego rachunkowości. W aktualnym systemie zasada kosztu historycznego jest stopniowo ograniczana (...) Obecnie w literaturze przedmiotowej zasada kosztu historycznego jest mocno krytykowana. Krytyka pochodzi nie tylko ze strony rachunkowości akademickiej, ale przede wszystkim ze sfery biznesu...

Celem niniejszego opracowania jest wskazanie korelacji i zależności jakie zachodzą pomiędzy procesem demokratyzacji a wprowadzaniem mechanizmów wolnego rynku. W publikacji odniesiono się do istoty procesów demokratyzacji jakie zachodziły na świecie w dobie trzech fal demokratyzacji, głównie jednak skoncentrowano się na warunkach i sytuacji krajów Europy Środkowo-Wschodniej, a szczególnie państw bałtyckich: Łotwy, Estonii i Litwy.

Niniejszy artykuł koncentruje się na wskazaniu roli funduszy celowych w finansowaniu inwestycji ekologicznych. Opisuje on szereg przedsięwzięć zrealizowanych przez WFOŚiGW w Katowicach w latach 2009-2012. Zawiera szczegółowe informacje środowiskowe o Śląskim Regionie, podkreśla rolę przemysłu, gospodarki komunalnej i rolnictwa na środowisko, a tym samym na charakter i specyfikę działalności WFOŚiGW w Katowicach. Prezentuje także strukturę wpływów i wydatków w/w Funduszu, strukturę pomocy finansowej udzielanej przez Fundusz, w tym instrumenty stosowane przez ten podmiot. Nadto uzyskane efekty ekologiczne i rzeczowe oraz możliwości finansowe Funduszu na realizację przyszłych przedsięwzięć.

Zauważalny od dłuższego czasu problem stopniowo zmniejszającej się wydolności funkcjonowania administracji publicznej, będący wynikiem m.in. stale zwiększającej się liczby zadań publicznych określonych w nowo powstałych bądź gruntownie znowelizowanych aktach prawnych, sprawia, że mimo (w znacznej mierze negatywnych) doświadczeń związanych z dokonanymi przez ponad 20 lat przeobrażeniami społeczno-gospodarczymi z zakresu prywatyzacji tych zadań, do dnia dzisiejszego aktualnie pozostaje zagadnienie prawnej dopuszczalności oraz możliwość wyboru właściwej formy prawnej dla szeroko pojętego wykonywania zadań publicznych przez podmioty prawa prywatnego. Z tego powodu zagadnienie zwłaszcza prywatyzacji zadań publicznych budzi zainteresowanie zarówno administratywistów, jak i przedstawicieli prawa gospodarczego.